Jakie prawa ma eksmitowany?
5 (100%) 1 głosów

Jakie prawa ma eksmitowany?

Niespłacone kredyty i pożyczki mogą stać się przedmiotem postępowania sądowego i egzekucyjnego. W toku działań egzekucyjnych komornik może zająć nie tylko konto bankowe oraz wynagrodzenie dłużnika, ale również należące do niego ruchomości i nieruchomości. W artykule sprawdzimy, kiedy zajęcie mieszkania może skończyć się eksmisją. Podpowiemy również, jakie prawa ma osoba eksmitowana.

Rzadko zdarza się, że pożyczkobiorca zaciąga zobowiązanie finansowe, z góry wiedząc, że nie zdoła zwrócić pieniędzy w terminie. Zdecydowanie częściej przyczyną zadłużenia stają się nieprzewidziane zdarzenia losowe — utrata pracy i niemożność znalezienia kolejnego zajęcia czy choroba, która uniemożliwia zarobkowanie. Opóźnienia w spłacie — bez względu na przyczynę ich powstania — mogą skutkować rozpoczęciem procedury windykacyjnej. Jeśli ta nie przyniesie oczekiwanych rezultatów, sprawa może stać się przedmiotem postępowania sądowego i egzekucyjnego. Jeśli decyzją wierzyciela przedmiotem egzekucji będziesz należąca do dłużnika nieruchomość, komornik będzie miał prawo ją spieniężyć, a pozyskane w ten sposób środki przeznaczyć na spłatę długu. Niestety, takie okoliczności często oznaczają dla zadłużonego tylko jedno — eksmisję.

Czym jest eksmisja?

Eksmisja obejmuje wszelkie czynności faktyczne i prawne, mające na celu opróżnienia nieruchomości z osób i rzeczy oraz wydanie jej osobie uprawnionej. W praktyce oznacza to usuniecie dłużnika z zajmowanego lokalu. Przeprowadzenie eksmisji jest możliwe jedynie na podstawie tytułu wykonawczego, opatrzonego klauzulą wykonalności. Może być to np. prawomocnego wyroku sądu czy akt notarialny, w którym dłużnik poddał się egzekucji.

Kiedy może dojść do eksmisji?

Przyczyną rozpoczęcia postępowania eksmisyjnego mogą stać się następujące okoliczności:

  • wszczęcie egzekucji z nieruchomości. Kiedy komornik zlicytuje mieszkanie dłużnika, ten utraci do niego tytuł prawny. Nowy nabywca może więc zażądać eksmisji. Eksmisja grozi również za niepłacenie czynszu i znaczne zaleganie w opłatach mieszkaniowych;
  • utrata tytułu prawnego do lokalu na skutek np. rozwiązania lub wypowiedzenia umowy najmu;
  • konieczność przeprowadzenia rozbiórki lub remontu budynku. Jeśli lokator zamieszkujący taką nieruchomość nie chce się wyprowadzić, sąd może orzec wobec niego nakaz eksmisji;
  • rażące naruszanie obowiązującego porządku domowego. Jeśli lokator zachowuje się w sposób wyjątkowo uciążliwy dla innych mieszkańców budynku, może zostać eksmitowany;
  • stosowanie przemocy wobec osoby zamieszkującej w tym samym lokalu.

Jak przebiega eksmisja?

Przebieg eksmisji reguluje rozporządzenie ministra sprawiedliwości „w sprawie szczegółowego trybu postępowania w sprawach o opróżnienie lokalu lub pomieszczenia albo o wydanie nieruchomości” oraz Art. 1046 kodeksu postępowania cywilnego. Jeśli komornik otrzyma wniosek o wszczęcie egzekucji i ją rozpocznie, musi poinformować o tym fakcie dłużnika. Na początku określa on termin wyprowadzki, dając zadłużonemu czas na samodzielne przeprowadzenie działań. W przypadku braku reakcji ma prawo interweniować. Obowiązkiem dłużnika jest wpuszczenie komornika do mieszkania. Jeśli tego nie zrobi, komornik może wrócić z policją, a nawet ukarać dłużnika grzywną za utrudnianie wykonywania czynności. Prawo przewiduje również możliwość przymusowego otwarcia mieszkania przez komornika i prowadzenie eksmisji bez udziału lokatora. Co ważne, komornik nie wynosi mebli, przedmiotów codziennego użytku ani żadnych innych ruchomości, należących do dłużnika (chyba że są one przedmiotem zajęcia). Zabranie swoich rzeczy jest więc obowiązkiem eksmitowanego. Co, jeśli ten nie dopełni swoich powinności? W takim przypadku wierzyciel lub osoba przez niego wskazana może przewieźć je do przechowalni, lub innego miejsca o podobnej funkcji. Kosztem magazynowania przedmiotów zostanie obciążony dłużnik.

Prawa eksmitowanego

Nie ulega wątpliwości, że konieczność opuszczenia własnego M jest ogromnie stresująca i wyjątkowo nieprzyjemna. Dłużnik, który otrzyma nakaz eksmisji, tym bardziej powinien więc mieć świadomość swoich praw:

  • Osoba, wobec której zasądzono eksmisję, ma prawo do wniesienia odwołania. Takie odwołanie należy wnieść we wskazanym przez sąd terminie. Trzeba mieć na uwadze, że po upływie takiego terminu odwołanie jest bezskuteczne;
  • Jeśli dłużnik nie zgadza się z faktami, na podstawie których nakazano opuszczenie lokalu (np. uważa, że orzeczenie wydano na podstawie fałszywych zeznań świadków), po uprawomocnieniu się wyroku może wnieść powództwo przeciwegzekucyjne. Może on zażądać np. pozbawienia tytułu wykonawczego wykonalności w całości lub w części albo też jego ograniczenia;
  • Jeżeli osobie eksmitowanej nie wskazano lokalu, do którego ma nastąpić przekwaterowanie, wyrok sądowy nakazujących eksmisję nie może zostać wykonany w okresie od 1 listopada do 31 marca roku następnego włącznie. Co ważne, zasada ta nie obowiązuje w przypadku osób znęcających się nad członkami rodziny, naruszających porządek domowy i bezprawnie zajmujących mieszkania. Eksmisje wobec tych osób można wykonywać bez względu na porę roku;
  • Jeśli gmina nie jest w stanie zapewnić eksmitowanemu lokalu socjalnego, powinna wskazać pomieszczenie tymczasowe, w którym może on przebywać przez okres do 6 miesięcy. Niestety, często zdarza się, że gminy niedysponujące lokalami socjalnymi, od razu przenoszą dłużników do noclegowni. Takie działanie nie jest zgodne z prawem i powinno skutkować złożeniem skargi do sądu;
  • Jeśli gmina nie jest w stanie zapewnić eksmitowanemu lokalu socjalnego, ten musi przenieść się do innego pomieszczenia, do którego przysługuje mu tytuł prawny i w którym może zamieszkać. Jeżeli dłużnikowi nie przysługuje tytuł prawny do takowego, komornik musi wstrzymać się z dokonaniem czynności do czasu, gdy gmina na jego wniosek, wskaże eksmitowanemu tymczasowe pomieszczenie;
  • W czasie samej eksmisji dłużnikowi może towarzyszyć dwóch świadków. Ich zadaniem jest nie tylko wspieranie eksmitowanego, ale również kontrolowanie poprawności pracy komornika. Jeśli istnieje prawdopodobieństwo, ze w toku wykonywanych czynności doszło do złamania prawa, eksmitowany może złożyć skargę do sądu rejonowego.
  • Ochrona przed eksmisją?

    Zgodnie z ustawą o ochronie praw lokatorów:

  • kobiety w ciąży;
  • małoletni, niepełnosprawni lub ubezwłasnowolnieni oraz sprawujący nad taką osobą opiekę i wspólnie z nią zamieszkali;
  • obłożnie chorzy;
  • emeryci i renciści spełniający kryteria do otrzymania świadczenia z pomocy społecznej (osoby, których miesięczny dochód na osobę samotnie gospodarującą nie przekracza 542 zł, a w przypadku osób wspólnie gospodarujących – 456 zł);
  • osoby posiadające status bezrobotnego (zarejestrowani w urzędzie pracy);
    nie mogą zostać eksmitowani bez wskazania lokalu socjalnego. Chyba że mogą one zamieszkać w innym lokalu niż dotychczas używany.

Brak prawa do lokalu socjalnego — co wtedy?

Możliwości gmin w zakresie zapewniania dłużnikom lokali socjalnych są bardzo mocno ograniczone. Często zdarza się więc, że cały proces istotnie się przedłuża. Zgodnie z Art. 1046. § 4 wykonując obowiązek opróżnienia lokalu służącego zaspokojeniu potrzeb mieszkaniowych dłużnika na podstawie tytułu wykonawczego, z którego nie wynika prawo dłużnika do lokalu socjalnego lub zamiennego, komornik wstrzyma się z dokonaniem czynności do czasu, gdy gmina wskaże tymczasowe pomieszczenie lub gdy dłużnik znajdzie takie pomieszczenie.

Jeśli gmina nie jest w stanie zaproponować dłużnikowi mieszkania socjalnego, ma obowiązek umieszczenia w lokalu tymczasowym. Powinien on:

  • nadawać się do zamieszkania;
  • zapewniać co najmniej 5 m2 powierzchni mieszkalnej na jedną osobę;
  • znajdować się w tej samej miejscowości lub pobliskiej, jeżeli zamieszkanie w tej miejscowości nie pogorszy nadmiernie warunków życia osób przekwaterowywanych.

Jak pokazuje praktyka, eksmitowani bardzo często trafiają do hosteli lub hoteli robotniczych, samodzielnie regulując wszelkie opłaty.

Co z rodziną eksmitowanego dłużnika?

Zgodnie z prawem, oprócz dłużnika, lokal musi opuścić również jego rodzina. Zanim komornik eksmituje małoletnie dzieci lub osoby ubezwłasnowolnione, musi jednak poinformować sąd opiekuńczy. Dopiero kiedy wskaże on miejsce ich pobytu, komornik może powrócić do egzekucji.

Skarga na komornika? Jak najbardziej

W każdym momencie realizacji postępowania egzekucyjnego dłużnik może złożyć do sądu rejonowego skargę na czynności komornika. Ma na to 7 dni od daty komorniczej czynności lub zawiadomienia o jej dokonaniu. Co ważne, obowiązkiem komornika jest pisemne ustosunkowanie się do skargi w ciągu 3 dni od momentu jej otrzymania. Dłużnik nie musi więc się martwić, że jego pismo zostanie zignorowane i pozostanie bez odpowiedzi.

Dodaj opinię

Uprzejmie informujemy, że komentarze zawierające wulgaryzmy lub niezgodne z zasadami języka polskiego nie będą publikowane w naszym serwisie.